Ciśnienie nastawy zaworu bezpieczeństwa a PS – Japonia

Do zakładu trafia z Japonii stacja redukcyjna pary albo zestaw (skid) wody gorącej. Na tabliczce zbiornika widnieje 最高使用圧力 w zapisie fonetycznym saikō shiyō atsuryoku (maksymalne ciśnienie dopuszczalne, w terminologii europejskiej PS, ang. MAWP), a zawór bezpieczeństwa ma własne ciśnienie nastawy. Po kilku miesiącach zawór zaczyna przesączać, a ktoś na hali proponuje podniesienie nastawy. Ktoś inny pyta, czy obniżenie nastawy pozwoli wyłączyć zbiornik spod japońskich przepisów o zbiornikach ciśnieniowych.

Oba pomysły wynikają z tego samego błędu. Ciśnienie nastawy i PS to dwa różne pojęcia, nawet gdy mają tę samą wartość liczbową. Nastawa musi pasować do PS chronionego urządzenia, do obowiązujących przepisów i norm oraz do zachowania samego zaworu przy otwieraniu i zamykaniu. Prawidłowa nastawa też nie wystarczy: jeśli zawór nie odprowadzi strumienia, który napływa podczas zakłócenia, ciśnienie nadal będzie rosło.

Poradnik posługuje się dwoma przykładami: stacją redukcyjną pary i zamkniętym odcinkiem wody gorącej. Pokazuje, jak ciśnienie nastawy wiąże się z PS, co zawór faktycznie chroni, kiedy jest potrzebny i jakie dane przesłać w zapytaniu lub zamówieniu. Wyjaśnia, co sprawdzić i kto o tym decyduje, ale nie jest instrukcją doboru ani zmiany nastawy. Każdą nastawę potwierdź z projektantem urządzenia, producentem zaworu oraz z przepisami i normami obowiązującymi w miejscu zainstalowania.

Spis treści

1. Do czego służy zawór bezpieczeństwa
2. Ciśnienie nastawy a PS: dwie różne wartości
3. Kiedy zawór bezpieczeństwa jest potrzebny
4. Lista kontrolna: dane do przesłania z zapytaniem lub zamówieniem zaworu
5. Pytania do japońskiego dostawcy lub projektanta
6. Ograniczenia tego poradnika
7. FAQ
8. Źródła

Do czego służy zawór bezpieczeństwa

Zawór bezpieczeństwa (jap. anzen-ben) chroni urządzenia i rurociągi przed nadmiernym ciśnieniem. Po osiągnięciu ciśnienia nastawy odprowadza czynnik. Podczas normalnej pracy jest zamknięty, a w typowych konstrukcjach zamyka się ponownie, gdy odprowadzanie obniży ciśnienie.

W zaworze sprężynowym sprężyna dociska grzybek do gniazda, a czynnik działa w kierunku otwarcia. Gdy ciśnienie wzrośnie dostatecznie, grzybek się unosi i otwiera drogę od wlotu do wylotu.

Uproszczony zawór sprężynowy. Charakterystyka otwierania i wpływ przeciwciśnienia zależą od typu zaworu.

W dokumentach japońskich pojawia się też nigashi-ben, czyli zawór upustowy. To, której nazwy użyć, zależy od czynnika i charakterystyki pracy, dlatego nie przenoś zaworu przeznaczonego do pary na przewód z cieczą. Sprawdź listę czynników, które producent podaje dla danego modelu. Zawory pełnowzniosowe (zenryo-shiki) i zawory typu lift (yotei-shiki) mają inny kształt przepływu i inną wydajność, więc wydajności nie porównasz po samej średnicy przyłącza.

Zawór redukcyjny (jap. genatsu-ben) utrzymuje stałe ciśnienie za sobą. Zawór bezpieczeństwa chroni przed nieprawidłowym nadciśnieniem. Rozdziel te dwie funkcje: jedna to normalna regulacja, druga to utrzymanie bezpieczeństwa, gdy ta regulacja zawiedzie. Alarmy i wyłączenia z presostatów pełnią jeszcze inną rolę, a sposób połączenia regulacji, alarmu, odcięcia zasilania i mechanicznego upustu zależy od awarii, które trzeba objąć, i od wymagań urządzenia.

Ciśnienie nastawy a PS: dwie różne wartości

Zacznij od zapisania osobno dwóch wartości: najwyższego ciśnienia osiąganego w normalnej pracy oraz PS chronionego urządzenia. Nastawa musi mieścić się między nimi z uwzględnieniem zachowania zaworu przy otwieraniu i zamykaniu, obowiązujących przepisów lub norm oraz tolerancji nastawy.

Ciśnienie nastawy (jap. settei atsuryoku) to ciśnienie, przy którym zawór ma zacząć działać. PS to ciśnienie, przy którym urządzenie wolno eksploatować. Nawet jeśli obie wartości są takie same, nie znaczą tego samego.

Zawór nie zawsze zamyka się tuż poniżej ciśnienia nastawy. Odstęp od ciśnienia roboczego sprawdzaj z uwzględnieniem różnicy ciśnień zamykania.

Ciśnienie zamykania (jap. fukidomari atsuryoku) to ciśnienie, przy którym zawór zamyka się ponownie po odprowadzaniu. Różnicę między ciśnieniem nastawy a ciśnieniem zamykania nazywa się różnicą ciśnień zamykania (ang. blowdown). Jeśli normalne ciśnienie robocze leży zbyt blisko ciśnienia zamykania, zawór, który raz się otworzył, może się nie zamknąć, a stabilna praca instalacji ucierpi.

Zawór nie osiąga też pełnego wymaganego przepływu w chwili, gdy zaczyna się otwierać. Wzrost ciśnienia podczas odprowadzania porównaj z tym, co wytrzyma urządzenie, według obowiązujących przepisów, normy konstrukcyjnej i warunków certyfikacji zaworu.

Nie istnieje reguła, że dodanie stałego procentu do ciśnienia roboczego daje poprawną nastawę w każdej instalacji. Jeśli ciśnienie robocze waha się tak mocno, że żadna sensowna nastawa się nie mieści, trzeba wrócić do projektu, w tym do warunków pracy i wytrzymałości urządzenia.

Używaj jednej podstawy ciśnienia. Nie mieszaj nadciśnienia (ciśnienia manometrycznego) z ciśnieniem bezwzględnym i sprawdź, które podaje każdy rysunek i każda karta danych.

Samo ciśnienie nastawy nie decyduje o klasie zbiornika w Japonii

W Japonii o tym, czy zbiornik podlega przepisom o zbiornikach ciśnieniowych, nie rozstrzyga sama nastawa zaworu. Rozporządzenie wykonawcze do ustawy o bezpieczeństwie i higienie pracy (Rōdō anzen eisei hō shikō rei) klasyfikuje zbiorniki według zastosowania i ciśnienia roboczego, w połączeniu z pojemnością wewnętrzną i wymiarami płaszcza.

W przypadku zbiorników ciśnieniowych klasy 1 definicja obejmuje sposób użycia, na przykład ogrzewanie czynnikiem grzewczym, wytwarzanie pary albo ogrzewanie w celu rozdzielenia substancji. Zbiorniki klasy 2, zawierające gaz, mają własne warunki. Żadna pojedyncza wartość ciśnienia nie obowiązuje dla wszystkich zastosowań.

Sprawdź, jak ciśnienie robocze użyte do klasyfikacji ma się do ciśnienia nastawy zaworu, odnosząc to do warunków projektowych urządzenia. Obniżenie nastawy w istniejącym zaworze nie dowodzi, że zbiornik został wyłączony spod przepisów. Gdy z góry dostarczane jest wyższe ciśnienie, nie patrz tylko na normalne ciśnienie za zaworem redukcyjnym. W dokumentacji projektowej potwierdź, które ciśnienie przyjęto jako warunek pracy, wraz z awariami po stronie zasilania i warunkami ogrzewania.

W nowym urządzeniu klasę prawną ustal już wtedy, gdy zastosowanie, temperatura, ciśnienie i objętość są jeszcze w fazie decyzji. W urządzeniu istniejącym zacznij od świadectwa kontroli, arkusza specyfikacji i tabliczki znamionowej. Jeśli zmieniasz warunki pracy, sprawdź, jakich procedur ta zmiana wymaga. Najpierw wyjdź od zastosowania zbiornika, potem sprawdź kryteria, także dla małych zbiorników ciśnieniowych i wyłączeń.

Japońskie rozporządzenie o bezpieczeństwie kotłów i zbiorników ciśnieniowych (Boirā oyobi atsuryoku yōki anzen kisoku) dotyczy zaworów bezpieczeństwa na kotłach (art. 28) i na zbiornikach ciśnieniowych klasy 1 (art. 65). Podstawowy wymóg w obu artykułach jest taki, że zawór ma być nastawiony tak, by działał przy ciśnieniu nie wyższym niż najwyższe ciśnienie dopuszczalne. Oba artykuły zawierają też warunkowy wyjątek dotyczący instalacji z więcej niż jednym zaworem. Nie oznacza on, że pojedynczy zawór wolno nastawić powyżej tej wartości. Dopasuj konkretny artykuł do konkretnego urządzenia.

Co to oznacza w Polsce i w UE

Japońskie artykuły nie obowiązują w Polsce, ale pomagają zrozumieć dokumentację dostawcy. W UE urządzenia ciśnieniowe i ich wyposażenie zabezpieczające podlegają dyrektywie 2014/68/UE (PED). Jej odpowiednikiem dla maksymalnego ciśnienia dopuszczalnego jest PS, a normą wyrobu dla zaworów bezpieczeństwa jest zwykle PN-EN ISO 4126-1. Numer jest taki sam jak w EN ISO 4126-1, ale zakres i wydanie potwierdź u dostawcy.

Japońskie saikō shiyō atsuryoku odpowiada w przybliżeniu PS, lecz definicje i sposób wyznaczania mogą się różnić. Nie zakładaj więc tożsamości bez potwierdzenia z projektantem. Podobnie kategoria urządzenia w UE zależy od PS, objętości lub DN, grupy czynnika i rodzaju urządzenia, a nie od nastawy zaworu. Wymagania eksploatacyjne, w tym rola Urzędu Dozoru Technicznego (UDT) i obowiązki użytkownika w zakresie dozoru technicznego, ustal z UDT lub z działem utrzymania ruchu. Pamiętaj o BHP: wylot zaworu musi być skierowany tak, by nikt nie znalazł się w strumieniu pary lub gorącej wody.

Sprawdź każdy element w strefie chronionej

Następnie przejdź przez wszystkie elementy w strefie chronionej przez zawór. Chodzi nie tylko o zbiornik, ale też o wymienniki ciepła, pompy, przyrządy i elementy rurociągu. Wypisz dopuszczalne ciśnienie każdego z nich.

Strefa chroniona zależy od połączeń rurociągu i od tego, które zawory są otwarte. Wypisz wszystkie elementy, aby nie pominąć najniższej wartości dopuszczalnej.

Wartości katalogowe dla temperatury pokojowej mogą wprowadzać w błąd. W przypadku kołnierzy, zaworów i innych części pracujących w wysokiej temperaturze sprawdź klasę ciśnieniową dla danego materiału i danej temperatury.

Rozdziel ciśnienie, które element wytrzymał w próbie ciśnieniowej, od ciśnienia, przy którym może pracować ciągle. Ciśnienie próby, stosowane tylko podczas próby, nie jest powodem, by nastawiać zawór bezpieczeństwa powyżej PS.

Rury o tej samej średnicy nominalnej nie zawsze mają to samo ciśnienie dopuszczalne. Sprawdź razem materiał, grubość ścianki i rodzaj połączenia. Numer schedule z rysunku jest punktem wyjścia do oceny grubości ścianki.

W wymienniku ciepła sprawdź osobno stronę pierwotną i wtórną i rozważ, co przepłynie, jeśli pęknie rurka lub płyta. Prześledź każdą drogę, którą czynnik wysokociśnieniowy może dostać się na stronę niskiego ciśnienia.

Zawór odcinający między chronionym urządzeniem a zaworem bezpieczeństwa może odciąć to urządzenie od jego zabezpieczenia. Zaznacz położenia zaworów dla pracy i dla konserwacji na schematach rurociągów i potwierdź, w których stanach droga upustu pozostaje otwarta.

Opór przewodu odprowadzającego i ciśnienie w kolektorze docelowym tworzą przeciwciśnienie na wylocie zaworu. Jeśli zawór dobrany do odprowadzania do atmosfery podłączysz do kolektora zbiorczego bez sprawdzenia przeciwciśnienia, jego działanie i wydajność mogą się zmienić.

Wylot skieruj w bezpieczne miejsce, w którym nikt nie zostanie oblany parą ani gorącą wodą, i uwzględnij obciążenia rurociągu oraz siły reakcji. Miejsce odprowadzania, odwodnienie kondensatu i ochronę przed zamarzaniem zweryfikuj w instrukcji montażu danego modelu.

Kiedy zawór bezpieczeństwa jest potrzebny

To, czy zawór jest potrzebny, zależy nie tylko od normalnego ciśnienia roboczego, ale też od tego, jak wysoko ciśnienie może wzrosnąć w czasie zakłócenia. Najpierw ustal, jakie urządzenia zabezpieczające wymagają przepisy, a potem wypisz wszystkie drogi, którymi awaria lub błąd operatora może wywołać nadciśnienie.

Dwa częste przypadki to wysokie ciśnienie zasilania docierające przez stację redukcyjną na stronę niskiego ciśnienia oraz ogrzewanie zamkniętej cieczy. Przyczyny są różne, więc różne są też wymagana wydajność i właściwy typ zaworu.

Wysokie ciśnienie zasilania przed zaworem redukcyjnym

Tam, gdzie ciśnienie pary lub wody jest redukowane przed użyciem, ciśnienie zasilania może przekraczać wartość dopuszczalną urządzeń za stacją. Jeśli zawór redukcyjny nie zamknie się, czynnik może nadal płynąć ze strony wysokiego ciśnienia do rurociągu, który normalnie pracuje przy niskim.

Zdolność przepuszczenia normalnego zużycia nie oznacza, że zawór bezpieczeństwa jest wystarczająco duży. Ustal, ile może napłynąć za stację przy założonym stanie awarii zaworu redukcyjnego i przy parametrach zasilania, a następnie upewnij się, że zawór odprowadzi ten strumień.

Nie dobieraj według średnicy przyłącza ani normalnego zużycia. Porównuj wydajność w założonych warunkach awarii.

Weźmy fikcyjny zakład, w którym napływ pary podczas awarii oceniono na 800 kg/h. Zawór o wydajności 600 kg/h w tych samych warunkach ciśnienia, temperatury i przeciwciśnienia nie wystarcza.

Kandydat o wydajności 1000 kg/h przechodzi proste porównanie wydajności z tym napływem. To nie jest zalecany zapas bezpieczeństwa. Ewentualne poprawki wydajności lub wymagania normy to osobne warunki, które uwzględniasz przy doborze zaworu.

Wydajność zaworu zmienia się wraz z ciśnieniem nastawy i stanem czynnika, nawet przy tej samej średnicy nominalnej. Przy każdej wartości z tabeli wydajności przeczytaj przypisy i sprawdź, w jakich warunkach ją zmierzono lub obliczono.

Uwzględnij też drogi przepływu wynikające ze sposobu prowadzenia instalacji, na przykład obejście zaworu redukcyjnego pozostawione otwarte. Jeśli kilka dróg zasilania może być otwartych jednocześnie, nie poprzestawaj na sprawdzeniu normalnego przepływu każdej z nich osobno.

Zawór bezpieczeństwa nie zastępuje zaworu redukcyjnego i nie powinien pracować w sposób ciągły jako regulator. Zawór, który stale odprowadza, jest objawem do zbadania. Jeśli ciągle się otwiera, zapisz ciśnienie przed stacją, ciśnienie za zaworem redukcyjnym, obciążenie instalacji i czas rozpoczęcia odprowadzania. Sprawdź, czy przepływ zmienia się w czasie, pamiętając o różnicy między przepływem ustalonym a pulsującym, i porównaj zapisy z rzeczywistym obciążeniem.

Zanim podniesiesz nastawę, żeby zatrzymać odprowadzanie, sprawdź, czy zawór redukcyjny nie uległ awarii, czy gniazdo nie przecieka i czy manometr nie wskazuje błędnie. Przyczyną mogą być też zanieczyszczenia na gnieździe lub problem po stronie odprowadzenia, więc nie zakładaj z góry, że ciśnienie jest po prostu za wysokie.

Rozszerzalność cieplna cieczy zamkniętej

Gdy odcinek rurociągu wypełniony cieczą jest zamknięty z obu stron, przyrost objętości wynikający ze wzrostu temperatury nie ma dokąd pójść. Woda prawie się nie ściska, więc samo ogrzewanie może gwałtownie podnieść ciśnienie, nawet bez dopływu pary.

Wymagany strumień upustu jest inny przy samej rozszerzalności cieplnej niż wtedy, gdy trwa wrzenie lub napływ ze źródła wysokiego ciśnienia.

Nie dotyczy to tylko instalacji wody gorącej. Występuje też na odcinkach izolowanych na czas konserwacji wymiennika ciepła i na rurociągach zewnętrznych wystawionych na słońce. Nawet w urządzeniu wyłączonym sprawdź na schematach rurociągów, które zamknięte zawory tworzą odcinek wypełniony cieczą.

Gdy jedyną przyczyną jest rozszerzalność cieplna cieczy, odprowadzenie dodatkowej objętości może wystarczyć, by utrzymać niskie ciśnienie. Takie rozumowanie o małej wydajności nie obowiązuje, gdy źródło wysokiego ciśnienia nadal zasila odcinek albo gdy ogrzewanie wytwarza parę.

Naczynie wzbiorcze przejmuje normalną rozszerzalność cieplną. Rozdziel dwie funkcje: przejmowanie normalnej rozszerzalności i upust nadmiernego ciśnienia, a ochronę potrzebną w każdym przypadku połącz. Naczynie wzbiorcze nie chroni odcinka, jeśli zawór między nimi jest zamknięty. Strefę chronioną przeanalizuj także dla zaworów w położeniach z mycia, przełączania i postoju, a nie tylko dla pracy ustalonej.

Przy doborze zaworu upustowego na ciecz poznaj temperaturę odprowadzanej cieczy i miejsce, do którego trafia. Gorąca woda odprowadzona do atmosfery może częściowo odparować przy spadku ciśnienia, więc umieść wylot tak, by nie sięgał ludzi ani sąsiednich urządzeń.

Na miejscu sprawdź tabliczkę z ciśnieniem nastawy, plombę oraz ślady korozji lub nieszczelności, zgodnie z procedurami postoju i przeglądu w zakładzie. Zawór, który wygląda dobrze, nie ma udowodnionej wydajności znamionowej, dlatego sprawdź też zapisy wymaganych prób działania i przeglądów. Przypadki „ciśnienie nie spada” i „ciśnienie spada, ale przeciek trwa” badaj jako osobne problemy. Zapisy każdego otwarcia i ciśnienia ułatwiają odróżnienie zbyt małej wydajności, warunków pracy i uszkodzenia gniazda.

Japoński producent zaworów Yoshitake zasadniczo wymaga podania ciśnienia nastawy przy zamówieniu albo zmiany po zwrocie zaworu do fabryki, a regulację na miejscu dopuszcza tylko dla niektórych modeli. Przed każdą zmianą nastawy sprawdź warunki projektowe, granice wynikające z przepisów i instrukcję danego modelu.

W niektórych instalacjach stosuje się tarczę bezpieczeństwa zamiast zaworu upustowego lub razem z nim. Różnice i sposoby łączenia opisuje osobny artykuł.

Lista kontrolna: dane do przesłania z zapytaniem lub zamówieniem zaworu

Prześlij te pozycje jako jeden komplet. Tabele wydajności od różnych dostawców często opierają się na różnych warunkach, a komplet danych ułatwia to wychwycić.

Pozycja	Co podać
Czynnik	Nazwa i stan (para nasycona, para przegrzana, woda, inna ciecz, gaz)
Ciśnienie nastawy	Wartość, jednostki, nadciśnienie czy ciśnienie bezwzględne; kto je ustalił i na jakiej podstawie
Chronione urządzenia	PS każdego elementu w strefie chronionej, w jego temperaturze projektowej
Temperatura pracy	Normalna i maksymalna na wlocie zaworu
Wymagany strumień upustu	Strumień w założonym zakłóceniu (na przykład zawór redukcyjny zablokowany w położeniu otwartym) i sposób jego obliczenia
Przyłącza	Rozmiar wlotu i wylotu, norma i klasa ciśnieniowa
Odprowadzanie	Do atmosfery czy do kolektora; spodziewane przeciwciśnienie
Przepisy i normy	Jakie przepisy lub normy obowiązują w miejscu zainstalowania (np. PED i PN-EN ISO 4126-1) i jakie wymagania dozoru technicznego
Dokumenty	Wymagane kontrole, protokoły prób i świadectwa

Pytania do japońskiego dostawcy lub projektanta

• Jakie jest PS (saikō shiyō atsuryoku) każdego elementu w strefie chronionej przez zawór i w jakiej temperaturze?
• Na jaki scenariusz nadciśnienia dobrano zawór (awaria zaworu redukcyjnego, otwarte obejście, pęknięcie rurki wymiennika, zamknięta ciecz)? Jaki strumień upustu obliczono?
• W jakich warunkach (ciśnienie, temperatura, przeciwciśnienie) obowiązuje wydajność znamionowa zaworu?
• Jaka jest różnica ciśnień zamykania i jak daleko ciśnienie zamykania leży od naszego normalnego ciśnienia roboczego?
• Jakie japońskie przepisy lub normy zastosowano i czy zmienią się one dla kraju naszej instalacji (w Polsce: PED, PN-EN ISO 4126-1)?
• Czy ciśnienie nastawy tego modelu można regulować na miejscu, czy zawór musi wrócić do fabryki? Jakie zapisy lub plomby są wymagane po zmianie?
• Czy są zawory odcinające, które w czasie pracy lub konserwacji mogą odciąć urządzenie od zaworu bezpieczeństwa?

Przykładowe zapytanie, które możesz dostosować:

Temat: Ciśnienie nastawy zaworu bezpieczeństwa na [oznaczenie urządzenia]
Zawór bezpieczeństwa na [oznaczenie] (ciśnienie nastawy [wartość] MPa, nadciśnienie) zaczął odprowadzać podczas normalnej pracy. Zanim cokolwiek zmienimy, prosimy o potwierdzenie: (1) PS i temperatury projektowej każdego chronionego elementu, (2) scenariusza nadciśnienia i strumienia upustu przyjętego do doboru, (3) różnicy ciśnień zamykania, (4) czy ciśnienie nastawy tego modelu można regulować na miejscu, czy trzeba je ustawić ponownie w Państwa fabryce. Nie zmienimy nastawy do czasu otrzymania odpowiedzi.

Ograniczenia tego poradnika

• Poradnik wyjaśnia sposób myślenia o ciśnieniu nastawy. Nie podaje wartości nastaw, zapasów ani wzorów do doboru.
• Wymagania prawne różnią się między krajami, a w Japonii także między klasami urządzeń. Opisane przepisy japońskie dotyczą urządzeń w Japonii; dla urządzeń zainstalowanych w Polsce ustal, jakie przepisy obowiązują lokalnie.
• Odniesienia do dyrektywy 2014/68/UE, PN-EN ISO 4126-1 i UDT mają charakter orientacyjny. Zakres, wydanie normy i wymagania dozoru technicznego potwierdź u dostawcy i w UDT.
• Strumień upustu, dopuszczalny wzrost ciśnienia i różnica ciśnień zamykania zależą od normy, typu zaworu i certyfikacji producenta. Potwierdź je u producenta zaworu.
• Wszystkie liczby dotyczące zakładu w tym artykule są fikcyjne.

FAQ

Czy ciśnienie nastawy zaworu bezpieczeństwa to to samo co PS?

Nie. Nawet gdy obie wartości są takie same, PS jest granicą urządzenia, a ciśnienie nastawy to punkt, w którym zawór zaczyna działać. Upewnij się, że nastawa spełnia obowiązujące przepisy i charakterystykę zaworu oraz leży dostatecznie wysoko ponad normalnym ciśnieniem roboczym.

Czy obniżając nastawę zaworu, uniknę przepisów o zbiornikach ciśnieniowych?

Nie na podstawie samej nastawy. W Japonii klasa prawna zależy od zastosowania, maksymalnego ciśnienia roboczego (nadciśnienia) oraz objętości lub wymiarów, sprawdzanych względem przyjętych warunków projektowych i eksploatacji. W UE o kategorii urządzenia decydują PS, objętość lub DN i grupa czynnika, a nie ustawienie zaworu.

Czy dwa zawory bezpieczeństwa o tej samej średnicy mają tę samą wydajność?

Nie. Wydajność zmienia się z typem zaworu, czynnikiem i ciśnieniem nastawy, więc przeczytaj warunki, na których oparto każdą tabelę wydajności, i porównuj zawory z wymaganym strumieniem w tych samych warunkach.

Co zrobić, gdy zawór bezpieczeństwa nie przestaje odprowadzać?

Postępuj według procedury zakładowej na stany awaryjne. Sprawdź, czy ciśnienie rzeczywiście spadło i czy zasilanie nadal dopływa. Przeciek gniazda po spadku ciśnienia traktuj jako osobny problem i nie ukrywaj przyczyny podnoszeniem nastawy.

Jeśli jest zawór redukcyjny, czy nadal potrzebuję zaworu bezpieczeństwa?

Nie zakładaj, że zawór redukcyjny wystarczy. Jeśli zawiedzie, urządzenia za nim mogą zostać obciążone ponad swoje wartości dopuszczalne. Decyzję o ochronie przed nadciśnieniem oprzyj na napływie w czasie takiej awarii i na obowiązujących przepisach.

Źródła

• Spirax Sarco: Safety Valves (podstawy zaworu sprężynowego)
• Spirax Sarco: Safety Valve Selection (ciśnienie robocze, ciśnienie nastawy, różnica ciśnień zamykania)
• Spirax Sarco: Safety Valve Sizing (warunki awarii i wydajność upustowa)
• Spirax Sarco: Safety Valve Installation (przewody odprowadzające, odwodnienie, siły reakcji)
• CGA PS-28, streszczenie (nadciśnienie od rozszerzalności cieplnej zamkniętego czynnika; wymagania USA dotyczące instalacji i ponownej kwalifikacji nie są stosowane w tym artykule)
• e-Gov: rozporządzenie wykonawcze do ustawy o bezpieczeństwie i higienie pracy, art. 1, definicje zbiorników ciśnieniowych (po japońsku)
• e-Gov: rozporządzenie o bezpieczeństwie kotłów i zbiorników ciśnieniowych, art. 28 i 65 (po japońsku)
• Yoshitake: FAQ o zaworach bezpieczeństwa (nastawa, działanie, czynniki; po japońsku)